سیاه زخم:

 سیاه زخم، شاربن، آنتراکس، بیماری پشم جورکن ها و بیماری فرشبافان و نامهای گوناگون بیماری حاد میکروبی است که معمولا بر روی پوست اثر می کند اما به شکل های ششی و گوارشی نیز یافت می شود. عامل بیماری باسیل گرم مثبت و اسپورساز باسیلوس  آنتراسیس است.

اصولا این بیماری یک بیماری شغلی است و نزد کارگران صنایع پوست، مو، استخوان،پشم، دامپزشکان، کارگران بخش کشاورزی و دامداری ها،کارگران کشتارگاه ها و فروشندگان مواد شیری دیده می شود.اسپورهای مقاوم باسیل در مناطق آلوده، حتی پس از آنکه حیوانات منبع بیماری از بین رفتند، برای سالیان متمادی زنده باقی می مانند.

بروسلوز: تب مالت، تب مواج، تب مدیترانه ای و بیماری بنگ از دیگر نامهای این بیماری است. عامل این بیماری بروسلاست و مخزن اصلی آن گاو، گوسفند، بز، اسب و خوک است. بروسلوز بیشتر یک بیماری شغلی است که عموما در کسانی که با حیوانات آلوده و بافت های آنها سرو کار دارند، بویژه در کارگران مزارع، دامپروان، کارگران کشتارگاهها دیده میشود.البته افراد دیگری همچون کارگران و دباغی، تهیه کنندگان کالباس، پرسنل آزمایشگاه ها و افرادی که با فراورده های آلوده دامی بویژه کود حیوانی در تماس هستند برای ابتلا به سلولز مستعدترند. کسانی که از شیر یا فراورده های شیر آلوده مانند پنیر یا بستنی نیز استفاده می کنند در معرض این بیماری قرار دارند. البته این بیماری در تماس با بافت ها، خون، ادرار، ترشحات مهبلیف جنین سقط شده بویژه جفت آلوده یا خوردن شیر خام و یا استنشاق هوای آلوده آغل و اصطبل نیز ممکن است روی دهد.

لپتوسپیروز: یک بیماری باکتریایی است که مخزن طبیعی آن انواع گوناگونی از پستانداران اهلی و وحشی بویژه موشهای وحشی هستند. عفونت انسانی این بیماری ممکن است در اثر تماس مستقیم با ادرار یا بافت های حیوان آلوده یا بطور غیر مستقیم از طریق آبف خاک یا گیاهان آلوده صورت می گیرد.

    این بیماری یک مخاطره شغلی برای برنج کاران، کارگران مزارع نیشکر، کشاورزان، کارگران فاضلاب و معادن، دامپزشکان و دامداران، تولیدکنندگان لبنیات، کارگران کشتارگاه ها و ماهیگیران است.